Zanim importowany towar trafi na półkę, musi trafić do systemu: kartoteki towarowej, lokalizacji magazynowych, kasy, sklepu internetowego, a często też do portalu dostawców sieci handlowej. Wszędzie tam potrzebne są kody kreskowe i dane produktowe. Jeśli poprosisz o nie razem z zamówieniem, towar trafi do sprzedaży w tygodniu dostawy. Jeśli zaczniesz ich szukać dopiero po fakcie, palety będą stały w magazynie, a ktoś będzie ręcznie mierzył kartony.
| Poziom | Typowy kod | Co identyfikuje | Kto go używa |
|---|---|---|---|
| Jednostka konsumencka (butelka, opakowanie) | EAN-13 (GTIN-13) | Produkt sprzedawany przy kasie. | Kasa, sklep internetowy, etykiety półkowe. |
| Karton zbiorczy | ITF-14 lub EAN-13 (osobny GTIN) | Jednostkę handlową: stałą liczbę sztuk. | Przyjęcie towaru, kompletacja, zamówienia. |
| Paleta | Etykieta logistyczna GS1-128 z 18-cyfrowym SSCC | Tę konkretną paletę w tej konkretnej dostawie. | Przyjęcie, śledzenie przesyłek, awizo dostawy. |
Kod kartonu to nie kod sztuki: zgrzewka 24 puszek i pojedyncza puszka w środku mają różne numery. Pomylenie ich to najczęstszy powód, dla którego dostawa „nie skanuje się” na przyjęciu.
Nie. Pierwsze cyfry kodu EAN-13 wskazują organizację GS1, która nadała numer – 590 to GS1 Polska – a nie miejsce produkcji. Towar wyprodukowany w Niemczech dla polskiego właściciela marki może mieć prefiks 590, a produkt z polskiej fabryki dla włoskiej marki – prefiks włoski. Kraj pochodzenia wynika z etykiety i dokumentów, nie z kodu kreskowego.
Numer GTIN należy do właściciela marki, który uzyskał go z GS1. Przy towarach markowych zostaw kod producenta: zaklejenie go własną naklejką zrywa powiązanie z danymi marki i wprowadza w błąd sieci handlowe. Jeśli potrzebujesz własnych numerów – na przykład dla marki własnej – uzyskasz je w organizacji GS1 w swoim kraju. Naklejki w języku lokalnym, wymagane przepisami o etykietowaniu, to osobna sprawa i nie powinny zasłaniać kodu.
Zanim towar wyjedzie, poproś o zestawienie z jednym wierszem na każdą pozycję, zawierające co najmniej:
Duże sieci handlowe często wymagają danych przez katalog elektroniczny GS1 (GDSN), a nie w arkuszu. Jeśli je zaopatrujesz, powiedz o tym na początku: właściciele marek publikują tam swoje dane, ale hurtownia zwykle może przekazać tylko to, co udostępnia marka.
Poproś o zdjęcia etykiety kartonu i pojedynczej sztuki z towaru przygotowanego do wysyłki i porównaj kody z kartą danych. To ta sama logika co przy kontroli towaru przed wysyłką: wariant z innym EAN-em (nowa receptura, opakowanie na inny rynek) znacznie łatwiej wymienić przed załadunkiem niż po dostawie.
Prześlij listę pól, których wymaga Twój system lub Twój klient – najlepiej w jego formacie. Przed złożeniem zamówienia potwierdzimy na piśmie, jakie dane możemy dostarczyć dla każdej pozycji.
Powiązane poradniki: lista dokumentów eksportowych w UE, etykietowanie kosmetyków na eksport oraz kontrola towaru przed wysyłką.
Kilka palet zamiast całego auta: jak wycenia się drobnicę i doładunek, jak obniżyć koszt na karton, zabezpieczenie towaru, czas dostawy i dokumenty.
Opublikowano 26 października 2026Jak skład celny w UE zawiesza cło i VAT od towarów nieunijnych, jakie czynności są dozwolone, zabezpieczenie i ewidencja oraz jak powrotny wywóz kończy procedurę.
Opublikowano 24 października 2026Co sprawdzić przed podpisaniem listu CMR, jak wpisać skuteczne zastrzeżenie, terminy 7 i 21 dni, limit odpowiedzialności przewoźnika i dokumenty do reklamacji.
Opublikowano 24 października 2026Prześlij produkty, ilości i listę potrzebnych pól. Odpowiemy pisemną wyceną i potwierdzimy, jakie dane do niej dołączymy.
